راهنمای پسته

سنجش کیفیت پسته: ۶ نکته‌ای که باید بررسی کنید

دو کیسه پسته ممکن است شبیه هم باشند ولی طعمشان کاملاً متفاوت باشد. این شش بررسی، که خریداران حرفه‌ای انجام می‌دهند، کمک می‌کند محموله‌ی ممتاز را از معمولی تشخیص دهید.

نمای نزدیک پسته‌ی بوداده‌ی ایرانی

۱. درصد خندان بودن

پسته وقتی مغزش کاملاً رسیده باشد روی درخت خندان می‌شود. درصد بالای خندان بودن یکی از روشن‌ترین نشانه‌های برداشت سالم و درجه‌بندی دقیق است. محموله‌های ممتاز به ۹۰ تا ۹۵٪ خندان می‌رسند. دانه‌های بسته‌ی زیاد معمولاً یعنی مغز رشد کافی نکرده است.

۲. رطوبت

پسته‌ی خوب خشک‌شده ترد است و خوب می‌ماند. رطوبت زیاد پسته را نرم می‌کند، ماندگاری را کم و خطر کپک را بیشتر می‌کند. پسته‌ی خوب خشک‌شده رطوبتی حدود ۵ تا ۷٪ یا کمتر دارد. خشک کردن زیر آفتاب، بلافاصله پس از برداشت، روش سنتی رسیدن به این سطح است.

۳. رنگ پوست

پوست خوب روشن، تمیز و یکدست است. لکه‌های تیره معمولاً یعنی پوست رویی بیش از حد پس از برداشت روی دانه مانده است. برای همین فاصله‌ی برداشت تا پوست‌گیری مهم است و ما پسته را بلافاصله پس از چیدن پوست می‌گیریم.

۴. رنگ مغز

چند دانه را باز کنید. مغز تازه سبز تا سبز مایل به زرد است و اغلب پوسته‌ای بنفش دارد. مغزهای سبزتر در قنادی ارزشمندترند چون دسرها را روشن نگه می‌دارند. مغز قهوه‌ای یا رنگ‌پریده و چروکیده نشانه‌ی محموله‌ی کهنه یا بد نگهداری‌شده است.

۵. یکدستی سایز

ببینید دانه‌ها هم‌اندازه‌اند یا نه. سایز یکدست، بر اساس تعداد در انس، نشانه‌ی درجه‌بندی دقیق است و برای بوداده مهم است، چون دانه‌های یکدست یکنواخت بو داده می‌شوند. سایزهای مخلوط در یک کیسه یعنی محموله درست درجه‌بندی نشده است.

۶. سلامت و تازگی

کسب‌وکارها سال محصول و نتیجه‌ی آزمایش آفلاتوکسین را بخواهند؛ سمی طبیعی که بازارهای سخت‌گیری مثل اروپا محدودیت دقیقی برایش دارند. برای مصرف‌کننده ساده‌ترین آزمایش بو کردن است: پسته‌ی تازه بوی شیرین و مغزدار می‌دهد، هرگز بوی نم یا تندی.

چک‌لیست سریع

  • بیشتر دانه‌ها خندان، دانه‌ی بسته یا پوک کم
  • ترد، نه نرم یا لاستیکی
  • پوست روشن و تمیز، بدون لکه‌ی تیره
  • مغز سبز تا سبز مایل به زرد
  • سایز یکدست در کل کیسه
  • بوی تازه و شیرین و سال محصول جدید